سفارش تبلیغ
بزرگترین تونل شهری
راه بهشت / طریق الجنه / paradise
[ و فرمود : ] به سخنى که از دهان کسى برآید ، گمان بد بردنت نشاید ، چند که توانى آن را به نیک برگردانى . [نهج البلاغه]
1 2 3 4 5 >

Ø       


_ تعقیبات مخصوص نمازصبح (دعاهای صبح)


تعقیبات مخصوص نمازصبح ازجمله اذکاری است که علاوه بر تعقیبات مشترک ؛ درساعات بین الطلوعین وارد شده است ، به بعضی ازتعقیبات نمازصبح اشاره مینمائیم :


 ده مرتبه : «لا إله إلّا الله وحده لا شریک له، له الملک و له الحمد، یحیی و یمیت، و یمیت و یحیی، بیده الخیر و هو على کلّ شی‏ء قدیر».


v     ده مرتبه : «سبحان الله العظیم و بحمده، لا حول و لا قوّة إلّا باللّه العلیّ العظیم».


vسپس بگوید:: «یا مقلّب القلوب و الأبصار صلّ على محمّد و آله و ثبّت قلبی على دینک و دین نبیّک صلّى الله علیه و آله و سلّم و لا تزغ قلبی بعد إذ هدیتنی وهب لی من لدنک رحمة إنّک أنت الوهّاب، اللّهمّ إنّی أعوذ بک من زوال نعمتک، و تحویل عافیتک، و من فجأة نقمتک، و من درک الشقاء، و من شرّ ما سبق فی الکتاب، اللّهمّ إنّی أسألک بعزّة ملکک و عظیم سلطانک، و بشدّة قوّتک على جمیع خلقک أن تصلّی على محمّد و آل محمّد و أن تفعل بی کذا و کذا».


 لا تغفل عن الاستغفار بالأسحار فإن للقانتین فیه أشواقا [1]


_   قل هو الله أحد  وإنا أنزلناه فی لیلة القدر و  آیة الکرسی رابخواند.]


 _ ابِی عَبْدِ اللَّهِ (ع):


مَنْ قَالَ عَشْرَ مَرَّاتٍ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَ قَبْلَ غُرُوبِهَا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ لَهُ الْمُلْکُ وَ لَهُ الْحَمْدُ یُحْیِی وَ یُمِیتُ وَ یُمِیتُ وَ یُحْیِی وَ هُوَ حَیٌّ لَا یَمُوتُ بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَ هُوَ عَلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ کَانَتْ کَفَّارَةً لِذُنُوبِهِ ذَلِکَ الْیَوْمَ [3]


 _  قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ( ص): مَنْ صَلَّى الْغَدَاةَ فَقَالَ قَبْلَ أَنْ یَنْفُضَ رُکْبَتَیْهِ عَشْرَ مَرَّاتٍ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ لَهُ الْمُلْکُ وَ لَهُ الْحَمْدُ یُحْیِی وَ یُمِیتُ وَ یُمِیتُ وَ یُحْیِی وَ هُوَ حَیٌّ لَا یَمُوتُ بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَ هُوَ عَلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ وَ فِی الْمَغْرِبِ مِثْلَهَا لَمْ یَلْقَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ عَبْدٌ بِعَمَلٍ أَفْضَلَ مِنْ عَمَلِهِ إِلَّا مَنْ جَاءَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ .[4]


_عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (ع ) : مَنْ قَالَ عَشْرَ مَرَّاتٍ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَ قَبْلَ غُرُوبِهَا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ لَهُ الْمُلْکُ وَ لَهُ الْحَمْدُ یُحْیِی وَ یُمِیتُ وَ یُمِیتُ وَ یُحْیِی وَ هُوَ حَیٌّ لَا یَمُوتُ بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَ هُوَ عَلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ کَانَتْ کَفَّارَةً لِذُنُوبِهِ ذَلِکَ الْیَوْمَ .[5]


 __ وَ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ فَضَّالٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ الْجَهْمِ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ ع قَالَ مَنْ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ [حِینَ یُصْبِحُ وَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ‏] حِینَ یُمْسِی لَمْ یَخَفْ شَیْطَاناً وَ لَا سُلْطَاناً وَ لَا جُذَاماً وَ لَا بَرَصاً قَالَ أَبُو الْحَسَنِ ع وَ أَنَا أَقُولُهَا مِائَةَ مَرَّةٍ [7]







[1]   _   مصباح‏الشریعة ص : 47




[2]   - تحف‏العقول         ص 113   




[3]   _   الکافی ج : 2 ص : 519


 




[4]    _    الکافی ج : 2 ص : 519




[5]  الکافی     2    ص 518   




[6]   _    من‏لایحضره‏الفقیه ج : 1 ص : 336




[7]   _   مستدرک‏الوسائل ج : 5 ص : 383




  
  

آداب ودعاهای مخصوص صبح


1 _ هر که در روز جمعه پیش از نماز صبح سه مرتبه بگوید
أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِی لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ‏
گناهانش آمرزیده شود اگر چه بیشتر از کف دریا باشد0
2 _ از حضرت امام رضا علیه السلام نقل کرده که هر که بگوید در عقب نماز صبح این دعارا حاجتى طلب نکند مگر آنکه آسان شود براى او و کفایت کند حق تعالى آنچه را که مهم او است‏:
بِسْمِ اللَّهِ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ‏
وَ أُفَوِّضُ أَمْرِی إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِیرٌ بِالْعِبَادِ فَوَقَاهُ اللَّهُ سَیِّئَاتِ مَا مَکَرُوا
لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ‏
فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَ نَجَّیْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کَذَلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنِینَ‏
حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ یَمْسَسْهُمْ سُوءٌ
مَا شَاءَ اللَّهُ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ
مَا شَاءَ اللَّهُ لاَ مَا شَاءَ النَّاسُ‏
مَا شَاءَ اللَّهُ وَ إِنْ کَرِهَ النَّاسُ
حَسْبِیَ الرَّبُّ مِنَ الْمَرْبُوبِینَ حَسْبِیَ الْخَالِقُ مِنَ الْمَخْلُوقِینَ‏
حَسْبِیَ الرَّازِقُ مِنَ الْمَرْزُوقِینَ حَسْبِیَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ‏
حَسْبِی مَنْ هُوَ حَسْبِی حَسْبِی مَنْ لَمْ یَزَلْ حَسْبِی‏
حَسْبِی مَنْ کَانَ مُذْ کُنْتُ لَمْ یَزَلْ حَسْبِی حَسْبِیَ اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ
عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ‏0
2 _  سنت است بعد از نماز صبح روز جمعه صد مرتبه توحیدبخواند0
بعد از نماز صبح سوره الرحمن بخواند و بعد از فَبِأَیِّ ءَالاَءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ بگوید لاَ بِشَیْ‏ءٍ مِنْ آلاَئِکَ رَبِّ أُکَذِّبُ‏
4 _ و نیز روایت کرده که براى دنیا و آخرت و رفع درد چشم این دعا را بعد از نماز صبح و مغرب بخوانند:
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَیْکَ‏
صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
وَ اجْعَلِ النُّورَ فِی بَصَرِی وَ الْبَصِیرَةَ فِی دِینِی‏
وَ الْیَقِینَ فِی قَلْبِی وَ الْإِخْلاَصَ فِی عَمَلِی‏
وَ السَّلاَمَةَ فِی نَفْسِی وَ السَّعَةَ فِی رِزْقِی وَ الشُّکْرَ لَکَ أَبَداً مَا أَبْقَیْتَنِی‏
5 _ بعد از نماز صبح پیش از آنکه سخن بگوید این دعا رابخواند تا کفاره گناهان او باشد از جمعه تا جمعه دیگر:
اللَّهُمَّ مَا قُلْتُ فِی جُمُعَتِی هَذِهِ مِنْ قَوْلٍ أَوْ حَلَفْتُ فِیهَا مِنْ حَلْفٍ أَوْ نَذَرْتُ فِیهَا مِنْ نَذْرٍ
فَمَشِیَّتُکَ بَیْنَ یَدَیْ ذَلِکَ کُلِّهِ فَمَا شِئْتَ مِنْهُ أَنْ یَکُونَ کَانَ وَ مَا لَمْ تَشَأْ مِنْهُ لَمْ یَکُنْ‏
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی وَ تَجَاوَزْ عَنِّی اللَّهُمَّ مَنْ صَلَّیْتَ عَلَیْهِ فَصَلَوَاتِی عَلَیْهِ وَ مَنْ لَعَنْتَ فَلَعْنَتِی عَلَیْهِ‏
و اقلا در هر ماهى یک مرتبه این عمل را بجا آورد
6 _ زیارتى است که هر روز بعد از نماز صبح مولاى ما صاحب الزمان علیه السلام به آن زیارت کرده مى‏شود و آن زیارت این است:
اَللَّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلاَیَ صَاحِبَ الزَّمَانِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِ عَنْ جَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ‏
فِی مَشَارِقِ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبِهَا وَ بَرِّهَا وَ بَحْرِهَا وَ سَهْلِهَا وَ جَبَلِهَا حَیِّهِمْ وَ مَیِّتِهِمْ‏
وَ عَنْ وَالِدَیَّ وَ وُلْدِی وَ عَنِّی مِنَ الصَّلَوَاتِ وَ التَّحِیَّاتِ زِنَةَ عَرْشِ اللَّهِ وَ مِدَادَ کَلِمَاتِهِ‏
وَ مُنْتَهَى رِضَاهُ وَ عَدَدَ مَا أَحْصَاهُ کِتَابُهُ وَ أَحَاطَ بِهِ عِلْمُهُ‏
اللَّهُمَّ (إِنِّی) أُجَدِّدُ لَهُ فِی هَذَا الْیَوْمِ وَ فِی کُلِّ یَوْمٍ عَهْداً وَ عَقْداً وَ بَیْعَةً فِی رَقَبَتِی‏
اللَّهُمَّ کَمَا شَرَّفْتَنِی بِهَذَا التَّشْرِیفِ وَ فَضَّلْتَنِی بِهَذِهِ الْفَضِیلَةِ وَ خَصَصْتَنِی بِهَذِهِ النِّعْمَةِ
فَصَلِّ عَلَى مَوْلاَیَ وَ سَیِّدِی صَاحِبِ الزَّمَانِ وَ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَشْیَاعِهِ وَ الذَّابِّینَ عَنْهُ‏
وَ اجْعَلْنِی مِنَ الْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْهِ طَائِعاً غَیْرَ مُکْرَهٍ فِی الصَّفِّ الَّذِی نَعَتَّ أَهْلَهُ فِی کِتَابِکَ‏
فَقُلْتَ صَفّاً کَأَنَّهُمْ بُنْیَانٌ مَرْصُوصٌ عَلَى طَاعَتِکَ وَ طَاعَةِ رَسُولِکَ وَ آلِهِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ‏
اللَّهُمَّ هَذِهِ بَیْعَةٌ لَهُ فِی عُنُقِی إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
وَ اهْدِنِی لِمَا اخْتُلِفَ فِیهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِکَ إِنَّکَ تَهْدِی مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ‏
و مى‏گویى ده مرتبه‏
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
الْأَوْصِیَاءِ الرَّاضِینَ الْمَرْضِیِّینَ بِأَفْضَلِ صَلَوَاتِکَ وَ بَارِکْ عَلَیْهِمْ بِأَفْضَلِ بَرَکَاتِکَ‏
وَ السَّلاَمُ عَلَیْهِمْ وَ عَلَى أَرْوَاحِهِمْ وَ أَجْسَادِهِمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ‏
7 _ تعقیبات  نماز صبح‏
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اهْدِنِی لِمَا اخْتُلِفَ فِیهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِکَ إِنَّکَ تَهْدِی مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ و مى‏گویى ده مرتبه اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الْأَوْصِیَاءِ الرَّاضِینَ الْمَرْضِیِّینَ بِأَفْضَلِ صَلَوَاتِکَ وَ بَارِکْ عَلَیْهِمْ بِأَفْضَلِ بَرَکَاتِکَ وَ السَّلامُ عَلَیْهِمْ وَ عَلَى أَرْوَاحِهِمْ وَ أَجْسَادِهِمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُه‏
 و این صلوات در عصرهاى جمعه نیز وارد شده با فضیلت بسیار و بگو نیز اللَّهُمَّ أَحْیِنِی عَلَى مَا أَحْیَیْتَ عَلَیْهِ عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ وَ أَمِتْنِی عَلَى مَا مَاتَ عَلَیْهِ عَلِیُّ بْنُ أَبِی طَالِبٍ علیه السلام‏
 و بگو صد مرتبه أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ‏
 و صد مرتبه أَسْأَلُ اللَّهَ الْعَافِىَ‏
و صد مرتبه أَسْتَجِیرُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ
و صد مرتبه وَ أَسْأَلُهُ الْجَنَّةَ
و صد مرتبه أَسْأَلُ اللَّهَ الْحُورَ الْعِین‏
َ و صد مرتبه لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ الْمَلِکُ الْحَقُّ الْمُبِین‏
ُ و صد مرتبه توحى‏د
 و صد مرتبه صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد
ٍ و صد مرتبه سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیم‏
ِ و صد مرتبه مَا شَاءَ اللَّهُ کَانَ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیم‏
ِ پس بگو أَصْبَحْتُ اللَّهُمَّ مُعْتَصِما بِذِمَامِکَ الْمَنِیعِ الَّذِی لا یُطَاوَلُ وَ لا یُحَاوَلُ مِنْ شَرِّ کُلِّ غَاشِمٍ وَ طَارِقٍ مِنْ سَائِرِ مَنْ خَلَقْتَ وَ مَا خَلَقْتَ مِنْ خَلْقِکَ الصَّامِتِ وَ النَّاطِقِ فِی جُنَّةٍ مِنْ کُلِّ مَخُوفٍ بِلِبَاسٍ سَابِغَةٍ وَلاءِ أَهْلِ بَیْتِ نَبِیِّکَ مُحْتَجِبا مِنْ کُلِّ قَاصِدٍ لِی إِلَى أَذِیَّةٍ بِجِدَارٍ حَصِینٍ الْإِخْلاصِ فِی الاعْتِرَافِ بِحَقِّهِمْ وَ التَّمَسُّکِ بِحَبْلِهِمْ مُوقِنا أَنَّ الْحَقَّ لَهُمْ وَ مَعَهُمْ وَ فِیهِمْ وَ بِهِمْ أُوَالِی مَنْ وَالَوْا وَ أُجَانِبُ مَنْ جَانَبُوا فَأَعِذْنِی اللَّهُمَّ بِهِمْ مِنْ شَرِّ کُلِّ مَا أَتَّقِیهِ یَا عَظِیمُ حَجَزْتُ الْأَعَادِیَ عَنِّی بِبَدِیعِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ إِنَّا جَعَلْنَا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدّا فَأَغْشَیْنَاهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُون‏
َ و این دعا در هر صبح و شام خوانده مى‏شود و آن دعاى امیر المؤمنین علیه السلام است در لیلة المبیت‏.
هر که بعد از نماز صبح ده مرتبه بگوید سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِیمِ وَ بِحَمْدِهِ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ حق تعالى او را عافیت دهد از کورى و دیوانگى و جذام و فقر و خانه بر سر فرود آمدن یا خرافت در هنگام پیرى
از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده که: هر که بعد از نماز صبح و نماز مغرب بگوید هفت مرتبه بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ حق تعالى دفع کند از او هفتاد نوع از انواع بلا که آسانتر آنها باد و پیسى و دیوانگى باشد و اگر شقى باشد محو شود از اشقیا و نوشته شود از سعدا
 نیز از آن حضرت روایت کرده که: براى دنیا و آخرت و رفع درد چشم این دعا را بعد از نماز صبح و مغرب بخوانند اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَیْکَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اجْعَلِ النُّورَ فِی بَصَرِی وَ الْبَصِیرَةَ فِی دِینِی وَ الْیَقِینَ فِی قَلْبِی وَ الْإِخْلاصَ فِی عَمَلِی وَ السَّلامَةَ فِی نَفْسِی وَ السَّعَةَ فِی رِزْقِی وَ الشُّکْرَ لَکَ أَبَدا مَا أَبْقَیْتَنِی
از حضرت امام رضا علیه السلام نقل کرده که: هر که بگوید در عقب نماز صبح این کلام را حاجتى طلب نکند مگر آنکه آسان شود براى او و کفایت کند حق تعالى آنچه را که مهم او است: بِسْمِ اللَّهِ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أُفَوِّضُ أَمْرِی إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِیرٌ بِالْعِبَادِ فَوَقَاهُ اللَّهُ سَیِّئَاتِ مَا مَکَرُوا لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَ نَجَّیْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کَذَلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنِینَ حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ یَمْسَسْهُمْ سُوءٌ مَا شَاءَ اللَّهُ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ مَا شَاءَ اللَّهُ لا مَا شَاءَ النَّاسُ مَا شَاءَ اللَّهُ وَ إِنْ کَرِهَ النَّاسُ حَسْبِیَ الرَّبُّ مِنَ الْمَرْبُوبِینَ حَسْبِیَ الْخَالِقُ مِنَ الْمَخْلُوقِینَ حَسْبِیَ الرَّازِقُ مِنَ الْمَرْزُوقِینَ حَسْبِیَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ حَسْبِی مَنْ هُوَ حَسْبِی حَسْبِی مَنْ لَمْ یَزَلْ حَسْبِی حَسْبِی مَنْ کَانَ مُذْ کُنْتُ لَمْ یَزَلْ حَسْبِی حَسْبِیَ اللَّهُ لا إِلَهَ إِلا هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیم‏


  
  

مقدمات گفتگو بابرادران اهل سنت


 


بهتراست قبل ازشروع گفتگوی برادرانه با اهل سنت ؛ به مقدمات زیر  توجه شود واگر لازم باشد  با طرف مقابل ، درمورد آنها صحبت گردد.


1_ اصل حمل فعل مسلم برصحت


یعنی اگر فعلی ازمسلمانی صادرشود ودلیل بر حرمت آن نداشته باشیم اصل اولیه این است که حداقل مباح است .


2 – قطع وجهل مرکب حجت است


براساس آنچه که درمنطق آموخته ایم قطع ویقین برای صاحب آن ؛ ولو اینکه منبع قطع جهل مرکب باشد ؛ حجت است وازاین جهت ؛ عقلا نمی توانیم اورا مؤاخذه نمائیم .


3 _ افراد جاهل همیشه ودرهمه جا وجوددارد وحرف آنها هیچ ارزش ندارد.


بنا براین به اعمال وگفتار جهال شیعه یاسنی نمی توان استناد نمود.


4_ به نظر شیعه غیر ازرسول خدا (ص) وائمه (ع) ؛ اصل اولیه دررابطه با نظر علما ونویسندگان این است که نظر شخصی خودشان است ونمی توان آن هارا سخنگوی مذهب دانست .کتابهایشان برای خودشان حجت می باشد.بلی اگر گفته هایشان با کلام معصوم سازگاری داشته باشد برای دیگران نیز حجت است ولی اگر با قرآن یا معصومین (ع) ضدیت داشته باشد نظر شخصی آنان محسوب میشود وازعقاید شیعه محسوب نمی گردد.


5 _ اگر درمناظره ازفردی اسم ببریم روز قیامت میتواند مارا مؤاخذه نماید ولی اگر ازمذهب وگروه نام ببریم مؤاخذه نمی شویم چون شخص خاص درمقابل ما نیست .


لذا باید دقت داشته باشیم که افراد مرده یازنده را متهم ننمائیم ؛ مگر اینکه آن اتهام برگردد با شخصیت حقوقی آنها.


6 _ اگر کسی مذهب مارا قبول نداشته باشد وبه دین یا مکتب دیگر عقیده داشته باشد، بازهم ممکن است ازجهات دیگر ؛ فرد خوبی باشدوصفات خوب داشته باشد مثلاسخاوت داشته باشد ؛ صله رحم داشته باشد ،اهل انفاق باشد وفاعل خیرات باشد.نمی توان صرفا برای اینکه باما هم عقیده نیست تمام خوبی های دیگران را نادیده بگیریم .


9 _ باید بپذیریم که همه کارهای که بنام اهل سنت یااهل تشیع  انجام میشود قابل دفاع نیست . وباورهای غیر شرعی درهردو مکتب وجوددارد.


10 _ سنتهای ملی وباورهای قومی درتفسیر اسلام ومذهب نقش داشته است مثل تفسیر پوشش اسلامی ( که دربعض کشورها چادر می پوشند وگاهی دستمال به سر خود می اندازند وگاهی مانتوی بلند می پوشند و...) ، متعه, احترام به والدین , اهانت به خلفا، ارتباط با اهل سنت واهل کتاب و...


11- ملاک وجود یک عقیده دریک فرد ، اعتراف خود آن فرد است والااگر منکر باشد نسبت دادن به او کاردرست نیست .مثلا وقتی خودم میگویم من این عقیده را ندارم چگونه طرف مقابل می تواند مرا به خاطر داشتن آن عقیده سرزنش نماید ؟.


12 _ اگر دقت کنیم متوجه میشویم که عقیده شیعه تنها به امامت خلاصه نمیشود بلکه اصول وفروع واعتقادات فراوانی دارد که اگر همهی آنهارا درنظر بگیریم درمجموع کمترازپنج درصد بااهل سنت  اختلاف دارد .


13 _ ثمره بحث امروز ماچیست ؟ غیر ازجنبه علمی واطلاعاتی فائده داردیاخیر ؟ درصورتی که فائده نداشته باشد چه لزومی دارد که این بحث را ادامه بدهیم .زیرا ممکن است با عث ایجاد خصومت وکدورت گردد.


 


 


 


 


 


 


 


 


  
  

اهمیت بین الطلوعین درقرآن


درقرآن کریم آیاتی وجوددارد که به جایگاه بین الطلوعین اشاره دارد ، وجود واژه های همچون : « صبح » ، «سحر » و «فجر » درقرآن ؛ بیانگر توجه کتاب خدا به این ساعات معنوی است . قرآن کریم ازجنبه های گوناگون به بین الطلوعین اشاره داردکه ذیلا به بعضی ازآنها اشاره مینمائیم :


1 _ دراین ساعت « مَنّ و سلوی» بر بنی اسرائیل نازل میشد.


قرآن کریم یکی ازنعمتهای را که برای بنی اسرائیل برمیشمارد نزول دو نوع روزی آسمانی بنام « من وسلوی » است ؛ در سوره بقرة : آیه 57 می فرماید :


أَنْزَلْنا عَلَیْکُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى‏


درتفاسیر آمده است که لحظه نزول این نعمتهای الهی ساعات بین الطلوعین بوده است .لذا میتوان نتیجه گرفت که نزول خیرات الهی دراین ساعت ، بیانگر تقدس این لحظات است .


از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده که نزول منّ و سلوى بین الطلوعین بوده و هر که در خواب بود از آن محروم میشد و لذا خواب در اینموقع مذموم شمرده شده و بیداریش موجب جلب رزق میگردد.


درجای دیگر قرآن نیز اشاره شده است که خداوند درساعات بین الطلوعین ارزاق انسانهارا تقسیم مینماید:


« فَالْمُقَسِّماتِ أَمْراً » ذاریات 4


درتفسیر این آیه گفته شده است : إن الملائکة تقسم أرزاق بنی آدم ما بین طلوع الفجر إلى طلوع الشمس فمن نام ما بینهما نام عن رزقه .


2 _ نمازصبح که فضیلت بسیار زیا ددارد , دراین ساعت وارد شده است .


خداوند  در سوره بقرة : آیه 238 به صلاة الوسطی سفارش می نماید .


مفسران میگویند  صلوة وسطى ذکر خاص بعد از عام است ( حافظو اعلی الصلوات والصلاةالوسطی ) که بواسطه اهمیت آن بااین کیفیت ذکرشده است .


درمورد اینکه مقصود ازصلوت وسطی چه نمازی است ؟ بعضی گفته اند نماز صبح است چون وقت آن بین الطلوعین و مشهود ملائکه شب و روز است لذا صلات وسطی نامیده شده است .


جادارد بعد ازنمازصبح تعقیبات عام وتعقیبات خاص نمازصبح را بجا آوریم .


3_ دستور تسبیح درقرآن کریم درساعات بین الطلوعین


درقرآن کریم میفرماید : وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِها .


« قبل طلوع الشمس » یعنى بین الطلوعین، یعنی از طلوع فجر تا طلوع خورشید.


 تسبیح خدا که درآیه قرآن آمده است با ذکر و نماز و قرآن دراین ساعات محقق میشود.اگرکسی دراین ساعات یکسره مشغول نماز باشد یافرد دیگر یکسره به قرائت قرآن اشتغال داشته باشد یا شخص سوم اذکارلفظی مانند تسبیحات اربعه را برای این ساعات انتخاب نماید ، همه اینها ازمصادیق تسبیح الهی است .


قرآن کریم درآیه دیگرنیز می فرماید : وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ بِالْعَشِیِّ وَ الْإِبْکارِ.


درتفسیر آمده است که مقصود از:«الإبکار» فهو ما بین الطلوعین.


 «َ فَسُبْحانَ اللَّهِ حینَ تُمْسُونَ وَ حینَ تُصْبِحُونَ (17)روم  


اذْکُرِ اسْمَ رَبِّکَ بُکْرَةً وَ أَصِیلًا».احزاب 42


4_ اشتغال به عبادت دراین ساعات درقرآن کریم سفارش شده است.


قرآن کریم میفرماید :


أَقِمِ الصَّلاةَ لِدُلُوکِ الشَّمْسِ إِلى‏ غَسَقِ اللَّیْلِ وَ قُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ کانَ مَشْهُوداً


مفسران میفرماید: مقصود از « قرآن الفجر» ساعات آغازین فجر میباشد.سزاوار است سالک دراین ساعات مشغول عباد ت ( نماز واذکاردیگر ) باشد.


5 _ سحرخیزی از صفات متقین است .


بیدار بودن دربعضی ازساعات بین الطلوعین ازمصادیق سحر خیزی است .قرآن کریم یکی ازویژگیهای متقین را


« استغفار دراسحار » میداند:


الصَّابِرِینَ وَ الصَّادِقِینَ وَ الْقانِتِینَ وَ الْمُنْفِقِینَ وَ الْمُسْتَغْفِرِینَ بِالْأَسْحارِ- آل عمران  (17)


اگرچه امروزه مفهوم سحر معمولا بر ساعات پایانی شب اطلاق میشود ؛ ولی لحظات فجر کاذب را می توان جزو این ساعت دانست ؛ اگرچه شاید اعمال بین الطلوعین نیز ازمصادیق « اسحار » باشد.


مؤمنان کسانی است که درسحرها مشغول استغفار هستند.بقول علامه حسن زاده : ازانسان سر برود سحرنرود.


6- قسمهای قرآن  به صبح


معمولا قرآن کریم به اشیاء یا موجوداتی قسم یاد میکند که دارای قداست واعتبار ارزشی ومورد احترام باشد.درقرآن دوبار به صبح قسم یاد شده است :


وَ الصُّبْحِ إِذا أَسْفَرَ (34)مدثر


 إذا أسفر : ای  أضاء و امتدّ ضیاؤه .


قسم به صبح هنگامیکه روشنائی آن امتدادیابد.


وَ الصُّبْحِ إِذا تَنَفَّسَ (18)تکویر


قسم به صبح هنگامیکه نفس میکشد


اگر این ساعات درعالم ملکوت دارای فضیلت نبود خداوند به آنها قسم یاد نمی فرمود.


7 _ جایگاه ویژه صبح درقرآن


غیر ازقسم های قرآن ؛ ازجهات دیگر نیز لحظات بین الطلوعین وصبح مورد عنایت قرآن است .مثلا خداوند ایجاد صبح را به خودش نسبت میدهد وآن را ازنمونه های قدرت ربوبی خود میداند.


فالِقُ الْإِصْباحِ (96)انعام


خداوندایجاد کننده صبح است


خدارا هنگام شب وهنگام صبح تسبیح کنید.


فَالْمُغیراتِ صُبْحاً (3)عادیات


 «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ»


ای پیامبر بگو : پناه میبرم به پروردگار فَلَق


27/4/90::: 7:6 ع
نظر()
  
  

اهمیت بین الطلوعین درقرآن


درقرآن کریم آیاتی وجوددارد که به جایگاه بین الطلوعین اشاره دارد ، وجود واژه های همچون : « صبح » ، «سحر » و «فجر » درقرآن ؛ بیانگر توجه کتاب خدا به این ساعات معنوی است . قرآن کریم ازجنبه های گوناگون به بین الطلوعین اشاره داردکه ذیلا به بعضی ازآنها اشاره مینمائیم :


1 _ دراین ساعت « مَنّ و سلوی» بر بنی اسرائیل نازل میشد.


قرآن کریم یکی ازنعمتهای را که برای بنی اسرائیل برمیشمارد نزول دو نوع روزی آسمانی بنام « من وسلوی » است ؛ در سوره بقرة : آیه 57 می فرماید :


أَنْزَلْنا عَلَیْکُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى‏


درتفاسیر آمده است که لحظه نزول این نعمتهای الهی ساعات بین الطلوعین بوده است .لذا میتوان نتیجه گرفت که نزول خیرات الهی دراین ساعت ، بیانگر تقدس این لحظات است .


از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده که نزول منّ و سلوى بین الطلوعین بوده و هر که در خواب بود از آن محروم میشد و لذا خواب در اینموقع مذموم شمرده شده و بیداریش موجب جلب رزق میگردد.


درجای دیگر قرآن نیز اشاره شده است که خداوند درساعات بین الطلوعین ارزاق انسانهارا تقسیم مینماید:


« فَالْمُقَسِّماتِ أَمْراً » ذاریات 4


درتفسیر این آیه گفته شده است : إن الملائکة تقسم أرزاق بنی آدم ما بین طلوع الفجر إلى طلوع الشمس فمن نام ما بینهما نام عن رزقه .


2 _ نمازصبح که فضیلت بسیار زیا ددارد , دراین ساعت وارد شده است .


خداوند  در سوره بقرة : آیه 238 به صلاة الوسطی سفارش می نماید .


مفسران میگویند  صلوة وسطى ذکر خاص بعد از عام است ( حافظو اعلی الصلوات والصلاةالوسطی ) که بواسطه اهمیت آن بااین کیفیت ذکرشده است .


درمورد اینکه مقصود ازصلوت وسطی چه نمازی است ؟ بعضی گفته اند نماز صبح است چون وقت آن بین الطلوعین و مشهود ملائکه شب و روز است لذا صلات وسطی نامیده شده است .


جادارد بعد ازنمازصبح تعقیبات عام وتعقیبات خاص نمازصبح را بجا آوریم .


3_ دستور تسبیح درقرآن کریم درساعات بین الطلوعین


درقرآن کریم میفرماید : وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِها .


« قبل طلوع الشمس » یعنى بین الطلوعین، یعنی از طلوع فجر تا طلوع خورشید.


 تسبیح خدا که درآیه قرآن آمده است با ذکر و نماز و قرآن دراین ساعات محقق میشود.اگرکسی دراین ساعات یکسره مشغول نماز باشد یافرد دیگر یکسره به قرائت قرآن اشتغال داشته باشد یا شخص سوم اذکارلفظی مانند تسبیحات اربعه را برای این ساعات انتخاب نماید ، همه اینها ازمصادیق تسبیح الهی است .


قرآن کریم درآیه دیگرنیز می فرماید : وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ بِالْعَشِیِّ وَ الْإِبْکارِ.


درتفسیر آمده است که مقصود از:«الإبکار» فهو ما بین الطلوعین.


 «َ فَسُبْحانَ اللَّهِ حینَ تُمْسُونَ وَ حینَ تُصْبِحُونَ (17)روم  


اذْکُرِ اسْمَ رَبِّکَ بُکْرَةً وَ أَصِیلًا».احزاب 42


4_ اشتغال به عبادت دراین ساعات درقرآن کریم سفارش شده است.


قرآن کریم میفرماید :


أَقِمِ الصَّلاةَ لِدُلُوکِ الشَّمْسِ إِلى‏ غَسَقِ اللَّیْلِ وَ قُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ کانَ مَشْهُوداً


مفسران میفرماید: مقصود از « قرآن الفجر» ساعات آغازین فجر میباشد.سزاوار است سالک دراین ساعات مشغول عباد ت ( نماز واذکاردیگر ) باشد.


5 _ سحرخیزی از صفات متقین است .


بیدار بودن دربعضی ازساعات بین الطلوعین ازمصادیق سحر خیزی است .قرآن کریم یکی ازویژگیهای متقین را


« استغفار دراسحار » میداند:


الصَّابِرِینَ وَ الصَّادِقِینَ وَ الْقانِتِینَ وَ الْمُنْفِقِینَ وَ الْمُسْتَغْفِرِینَ بِالْأَسْحارِ- آل عمران  (17)


اگرچه امروزه مفهوم سحر معمولا بر ساعات پایانی شب اطلاق میشود ؛ ولی لحظات فجر کاذب را می توان جزو این ساعت دانست ؛ اگرچه شاید اعمال بین الطلوعین نیز ازمصادیق « اسحار » باشد.


مؤمنان کسانی است که درسحرها مشغول استغفار هستند.بقول علامه حسن زاده : ازانسان سر برود سحرنرود.


6- قسمهای قرآن  به صبح


معمولا قرآن کریم به اشیاء یا موجوداتی قسم یاد میکند که دارای قداست واعتبار ارزشی ومورد احترام باشد.درقرآن دوبار به صبح قسم یاد شده است :


وَ الصُّبْحِ إِذا أَسْفَرَ (34)مدثر


 إذا أسفر : ای  أضاء و امتدّ ضیاؤه .


قسم به صبح هنگامیکه روشنائی آن امتدادیابد.


وَ الصُّبْحِ إِذا تَنَفَّسَ (18)تکویر


قسم به صبح هنگامیکه نفس میکشد


اگر این ساعات درعالم ملکوت دارای فضیلت نبود خداوند به آنها قسم یاد نمی فرمود.


7 _ جایگاه ویژه صبح درقرآن


غیر ازقسم های قرآن ؛ ازجهات دیگر نیز لحظات بین الطلوعین وصبح مورد عنایت قرآن است .مثلا خداوند ایجاد صبح را به خودش نسبت میدهد وآن را ازنمونه های قدرت ربوبی خود میداند.


فالِقُ الْإِصْباحِ (96)انعام


خداوندایجاد کننده صبح است


خدارا هنگام شب وهنگام صبح تسبیح کنید.


فَالْمُغیراتِ صُبْحاً (3)عادیات


 «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ»


ای پیامبر بگو : پناه میبرم به پروردگار فَلَق


  
  

ماه رجب یکی ازماههای بافضیلتی است که خداوند آن را مقدمه ماههای شعبان ورمضان قرارداده است تا بااستفاده ازبرکات این ماه ؛ توفیق درک بیشتر فیوضات ماههای بعدی  را پیدا نمائیم .


لذا جا دارد که با گرفتن روزه وخواندن دعا وتوجه به اعمال ماه رجب , ازجمله « اعتکاف » ، خودرا برای استفاده ازشبهای قدر درماه رمضان آماده نمائیم .


18/3/90::: 8:4 ع
نظر()
  
  

طلاب سوزمه قلعه دریک اقدام بسیار باارزش ؛ سایت فرهتگی را بنام « حبل المتین » تأ سیس نمودند تا مجمع آراء فرهیختگان این ساحه باشد . این فعالیت باارزش را ارج می نهیم وامیدواریم مقدمه باشد برای فعالیتهای گروهی بعدی.


8/2/90::: 7:8 ع
نظر()
  
  

در23 ربیع الاول حضرت فاطمه معصومه (ع) وارد قم شد.درمحلی که فعلا بنام بیت النور معروف است مدتی را اقامت فرمود.


ازآنجائیکه مریض بود ؛ پس ازچند روز ازدنیا رفت ودرقبرستان بابلان دفن گردید.


درزمان دفن او سوارناشناسی را باچهره نقاب زده دیدند که اورا دفن نمود.


امروزه حرم مطهر او پناهگاه انسانهای عاشقی است که ازسراسر جهان به زیارتش می آیند.


سلام براو وپدرواجداد طاهرینش.


8/12/89::: 8:1 ع
نظر()
  
  

مهمترین هدف ازبعثت پیغمبر اسلام چه بوده است؟


درپاسخ به این پرسش میتوانیم به حدیثی استناد نمائیم که ازرسول خدا (ص) وارد شده است . آن حضرت فرمود :


بعثت لاتمم مکارم الاخلاق .


یعنی مبعوث شده ام تا فضایل اخلاقی را درمیان جامعه گسترش دهم.


می توانیم ادعا نمائیم که آن حضرت به آموزه های اخلاقی نگاه ویژه داشته است . جادارد که مسلمانان درمورد بایسته های اخلاقی سر آمد ملل دنیا باشند.


  
  

خداوند توفیقی رانصیب اینجانب فرمود که درسال 1387 به حج تمتع مشرف گشتم.


ازجمله حالاتی که درمناسک حج وهمچنین درمدینه منوره برای حاجی دست میدهد این است که وی حضورخداوملائکه رادراین سرزمینهای مقدس احساس می کند وخودرادرمنظر حق تعالی می داند.


اینجانب نیز حالتی داشتم که درمکه ومناسک حج درهرلحظه احساس میکردم که گویاجبرئیل امین؛ حضرت ابراهیم واسماعیل وپیامبر اسلام رامی بینم .


وجود تمام انبیا وصلحائی را که درآن سرزمین مقدس آمده بودند حس میکردم.


گویاگفتگوی ابراهیم باهاجر واسماعیل (ع) وگفتگوی رسول خدا(ص) باجبرئیل را میشنیدم و...


رزقنالله.